یک سؤال:

آیا انسان‌ها (آن‌ها که به خداوند معتقدند و به‌طورِ اخص اهالیِ دین) باید رفتارهای خداوند یا خصوصیاتِ او را در زمین بازتولید کنند؟ یعنی آیا لازم است انسان‌ها صفاتِ خداوندی را در خودشان پرورش دهند و سعی‌شان در آن جهت باشد؟ اگر بله تا چه اندازه و اگر خیر به چه دلیل؟

/ 19 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شکلات

سلام. من کلیه‏ی صفات را بصورت عام و مطلق در نظر گرفتم و معتقدم مهربانی و عفو مطلق تحت هر شرایط و ضوابط، پسندیده نیست. ( بر خلاف علم و عدالت و...) مثلا همین آیه‏ی 2 سوره‏ی نور که در مورد دو شخص زناکار نازل شده، شاید رأفت قرن 21، حکم به عدم خشونت و آزادی و حقوق بشر دهد، و یا با این توجیه که این دو به کسی آزاری نرسانده‏اند دلسوزی عده‏ای را برانگیخته و انتظار عفو داشته باشند. در حالی که این همان "حق الله" است. و باید با جدیّت حکم خداوند جاری گردد.

شکلات

اما در مورد جوابی که از آن عالم لطف کردید. به نظرم این چنین رأی کلی و مثبت دادن، چندان دقیق نیست. البته ظاهراً عرفا معتقدند صفات جمالی خداوند را باید هر چه بیشتر کسب نمود ( قدرت و رحمت و مهربانی را هم جز صفات جمالی می‏شمرند) و از صفات جلالی چون " متکبر" و "جبّار" برحذر بود. اما به نظر من و طبق همان حدیث قدسی مذکور مقام "خلیفة الله" بیش از هر چیز با اطاعت خداوند به دست می‏آید.

شکلات

خست در اثبات جرم بر تمام حالت‏های این گناه صادقه. برای تفسیر این آیات این مطلب خالی از لطف نیست. http://www.portal.esra.ir/Pages/Index.aspx?kind=2&lang=fa&id=NTQ1Mg%3d%3d-8HUURiRsC9U%3d

شکلات

اعتقاد شخصی من این است که انسان نباید در پی کسب صفات باشد. بلکه آنچه که در هر شرایطی باید مورد توجه قرار گیرد تشخیص حقیقت و تکلیف فردی ست. خواه این روند مستلزم خشونت باشد خواه عفو و مهربانی. خواه ترس باشد خواه شجاعت. خواه تواضع باشد و خواه تکبر.

یاسین

اگر خیلی خلاصه بخوام بگم، فرق تولید با خلق در اینه که تولید، یعنی ایجاد چندین نمونه از یک موجود! اما خلق یعنی ایجاد چندین موجود خداوند انسان رو خلق کرده. یعنی هر انسانی دارای ویژگی‌های منحصر به خودشه و قابل مقایسه با هیچ انسان دیگری نیست اگرچه برخی ویژگی‌های انسانی بین تمامی انسان‌ها مشترکه، و اون هم به فطرت و غرایز بشری بر می‌گرده، اما میزان تناسب و نحوه‌ی بهره‌مندی هر انسان از این صفات و ویژگی‌ها نیز با هم متفاوت است... اصلاً خداوند هیچ موجودی رو تولید نکرده بلکه همه موجودات خلق شدند یعنی هیچ دو اتم هیدروژنی هم عین هم نیستند... تا این حد حتی!

اسما

من گیج شدم راستش.از دیروز دارم به این سوال فکر می کنم.از یک طرف این به ذهنم میاد که خدا انسان رو خلیفه خودش بر روی زمین قرار داده و خوب،همیشه یک جانشین،ویژگی ها و صفات رو باز تولید می کنه.یعنی همیشه جانشین شبیه میشه به اون کسی که جانشینی ش رو به عهده داره.از یک طرف،نمی دونم لزوم این مساله از کجا میاد.اصلا لزومی داره یا نه؟ از دوستی نظرش رو پرسیدم،گفت چون هدف انسان به کمال رسیدنه،برای رسیدن به کمال باید این صفات رو در خودش پرورش بده. نمی دونم چرا این منو قانع نمی کنه!!! کلا گیجم کرد این سوال....در حالی که ظاهرا خیلی پیچیده نیست!

سید حسین

بله، تا بی‌نهایت «قل لو كان البحر مداد لكلمات ربي لنفد البحر قبل أن تنفد كلمات ربي ولو جئنا بمثله مددا» به همین خاطر هم هر انسانی همیشه جا برای تحول و پیش‌رفت داره

مریم

چرا که نه! دوستان جوابهای خوبی دادن

خاکستری

به خود که آیی... خدایی می شوی! همین بس!