من

نسخه‌های دورریزِ شعری سپیدم،
در دوره‌ای که هیچ شاعرِ بزرگی ندارد!

/ 8 نظر / 9 بازدید
رهگذر

شعرهای سپید ، مرهم دردهای سیاهند...

شکلات

شعر سپید، تخیل شعر گونه است، و تخیل خمیر مایه ی ابتکار، همه را که دور بریزی، شاعر بزرگی هم که نباشد، می شود یک شروع دوباره!

شکلات

من که نه شاعرم و نه درک شاعرانه. این رو هم به نقل از دروس دبیرستان گفتم. ولی بر نقل دومم همچنان اصرار دارم. برای یک جرقه و ابتکار باید خلاقیت بالایی داشت. که به نظرم خلاقیت بی ربط به قدرت تخیل نیست....تکلیف اینها که حل شود ما بقی را توضیح می دهم:)

مرتضا

عالي مثل هميشه حالا چرا سپيد؟

مرتضا

چون چرا سپيد نه، چرا؟؟:))