«ناتانائیل»

دریا اندوهِ توست
رود اندوهِ توست
باران، اندوهِ تو؛
به تو فکر می‌کنم
ساحل را تا اندوهِ تو قدم می‌زنم،
اندوه‌ت خیس‌م می‌کند
اندوه‌ت غرق‌م می‌کند
حالا دیگر به ماهی‌ها حسادت نمی‌کنم.
/ 0 نظر / 7 بازدید