یک تعبیرِ صائبانه!

صائب می‌خواندم؛ حیف‌م آمد این تعبیر و درواقع نصیحتِ زیبای او را تبلیغ نکنم:

هرکه صائب! آب زد بر آتشِ خشم و غضب
چون خلیل‌الله در آتشْ گلستان دیده است

پی‌نوشت: عصبانیت از آن امتحان‌های ابراهیمیِ سخت و اخلاقیِ زنده‌گیِ اجتماعی‌ست. خاصّه در جوامعی که فضای سنگینِ قضاوت و هیجان وجود داشته باشد و اختلافاتِ فرهنگی، سیاسی و اعتقادی هم کم‌وبیش بینِ مردمان‌ش باشد. صائب نویدِ این را داده که اگر خشم‌وغضب را کنترل کنیم، کأنه آتشی را بر ابراهیمِ وجودمان گلستان کرده‌ باشیم. با دعای شما إن‌شاءالله که بتوانم.

/ 6 نظر / 10 بازدید
زهير

شايد مقصود حصرت صايب اشاره به صفت حضرت ابراهيم-علي نبينا و آله و عليه السلام- در قرآن باشد:«انّ ابراهيم لحليم اوّاه منيب» .آن بزرگوار شفاعت قوم لوط را مي‌كرد تا شايد عذاب نشوند و خداوند او را به اين صفات ستود.

یاسین

تصادفاً همین الآن عصبانی بودم آروم شدم ممنون رفیق

نیلوفر

سلام . پی نوشتتون جالب بود . هنر همینه که توی این فضاهای بد بتوینم عصبانیتمونو کنترل کنیم . انشالله بتونید و بتونیم .

ریحانه

salam khoshhal misham mizbane negahe garmetan labelaye siyahehayam basham

بیتا

صائب اگر بود که شعر هایش چاپ نمیشد باشد اب هم میزنیم هم اتش خودمان را هم راه را هین که نگار میرسد!