ذهنِ گرته‌بردارِ ناشی!

دارم یه کتابی می‌خونم از «رامین جهان‌بگلو» به نامِ «ذهنِ زمستانی».‏ انتشاراتِ «نِی» چاپ‌ش کرده و حدودِ ٢٠٠ صفحه‌ست. کتاب قالبی نصیحت‌گونه داره و نگاهی تأملاتی به زنده‌گی در جهانِ ناپای‌دار.متأسفانه نویسنده تو بعضی از نکته‌ها و نصیحت‌هاش سر و تهِ حکماتِ نهج‌البلاغه رو به هم دوخته و اون‌ها رو به اسمِ خودش تموم کرده. واقعاً متأسف شدم از این اتفاق. این کپی‌برداری این‌قدر ناشیانه انجام شده که نمی‌شه هیچ‌جوری از کنارش گذشت. ادب، ادبِ امیرالمؤمنینه و کلماتی که استفاده شده هم کلماتِ خاصِ ایشون‌ند. برای انتشاراتِ نی احترامِ زیادی قائل‌م اما این سهو خیلی قابلِ پذیرش نیست.

 

/ 1 نظر / 9 بازدید
علی ا

سلام هزار بار بهتر می‌شد اگر (هر)چندتایی از این کپی‌برداری‌ها رو ذکر می‌کردید و نشان می‌دید این‌که مشابه کدام حکمت و کلمه و خطبه‌ی حضرت امیر علیه‌السلام اند. بالاخره ادعا و حرف بی‌اهمیتی نیست و با کنار هم نشاندن آن هر دو، امکان راست‌آزمایی ادعا را به مخاطب‌تان می‌دهید و خب این به طریقت نزدیک‌تر است. من کتاب را بیش‌تر از ورق‌زدن در کتاب‌فروشی دست نگرفت‌ام. نمی‌دانم بقیه‌ی گزین‌گویه‌ها هم از دیگرانی قرض گرفته شده‌اند یا نه و اگر قرضی‌ اند، مستندی همراه دارند یا خیر. یا علی