از بهانه‌ها...

چشمانت دریاهای جهان را آرام می‌کند،
                                                    نگاهت مرا؛

راه که می‌روی پرنده‌گان به درخت‌ها برمی‌گردند،
                                    فرزندانْ به خانه‌های سال‌مندان؛

             نیم‌کُره‌ی شمالیِ زمین بهار می‌شود،
این یعنی اجازه داده‌ای عاشقت باشم؛

           بخند!
           با هر لب‌خندت جهان جای به‌تری می‌شود.

/ 4 نظر / 8 بازدید
هنرهای زیبا

سلام ... وبلاگ خیلی خوبی داری ... خوشحال میشم به من هم سری بزنی ... از اینجا میتونی یه خریدِ مطمئن داشته باشی ... منتظرم ...

میترا

پیشاپیش بهار مبارک.

فا

قشنگ بود!

فاطمه!

فوق‌العاده بود! خیلی آرام بخش بود خوش به حال چنین کسی [لبخند]