درباره‌ی یک پفیوز - گفتن

گفتن

λεγειν

یک مدیر یا مسئولِ استانی (دقّت نکردم کدام استان) در مصاحبه با خبرنگارِ اخبار، این جمله را به زبان آورد: «بعد از سفرِ پُر خیر و برکتِ مقامِ معظّمِ ره‌بری به استان...». سؤال این است که «خیر» و «برکت» در گفتمانِ «دین»ی که توی مسئولِ پفیوز دین‌دارش هستی، آیا یک امرِ بشری‌ست یا إلهی و فرابشری؟ پُرواضح است که توجّه‌ِ بودجه‌ای و مسئولینی به استانِ مذکور، بعد از سفرِ ره‌برِ کشور به آن‌جا بیش‌تر شده است. امّا آیا این یعنی «خیر و برکت»؟

خیر و برکت این‌قدر کوچک و حقیر شده‌اند یا توی مسئولِ پفیوز از ره‌برت یک فرابشر ساخته‌ای که خیر و برکت را متوقّفِ بر سفرِ او می‌بینی یا این‌که تملّق و چاپ‌لوسی و پفیوزی آن‌قدر ارزش شده در جامعه که توی پفیوز و حقیر و امثالِ تو مسئول و مدیرِ این مملکت شده‌ یا می‌شوند؟

دِ آخه لامصّبا حکومتِ «جور» و «ظلم» هم برای بقاء، به «عقل» و «عقلانیت» و کاربلدی و شایسته‌سالاری و واقع‌گرایی و تدبّر و مثلِ این محتاج است؛ شما با چه فرضی این کم‌ازآدم‌ها را مسئولِ این‌جا و آن‌جا می‌کنید؟

نوشته شده در دوشنبه ٢ بهمن ۱۳٩۱ساعت ٧:۳٠ ‎ب.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |