از فرامینِ در تنهایی (١٩) - گفتن

گفتن

λεγειν

بخوان، امّا انتخاب‌گرانه، اندیش‌مندانه و تأمّل‌مدارانه. تأثیر بپذیر، امّا آرام و بی‌هیجان. فکر کن به معانیِ کلمات، جمله‌ها، خاطرات، داستان‌ها، حکایت‌ها و قصّه‌ها و تجربه‌های زنده‌گی‌های آدم‌ها. شکلِ آن‌چه می‌خوانی نشو، آن‌چه می‌خوانی را در شکلِ بزرگ‌تری که خودِ کوچکت هستی، هضم کن. عمیق باش و حاوی و محیط، چون دریاها. بگذار معناها در تو غرق باشند، نه تو در معناها. در بی‌آرامی بیاندیش و تصمیم نگیر. هر تصمیمت را وقتِ اتّخاذ مزیّن کن به معیاری محکم.

نوشته شده در سه‌شنبه ٢۸ آذر ۱۳٩۱ساعت ۱٢:٢٩ ‎ق.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |