دانه - گفتن

گفتن

λεγειν

وقتی نمی‌نوشد کسی پیمانه‌ات را
تعطیل کن مهمانیِ میخانه‌ات را

تا شمعْ خاموش است و گرمایی ندارد
از پیله‌اش دورش نکن پروانه‌ات را

چون سنگ خواهد خورد -مجنون- هرکه باشد
پنهان کن از مردم دلِ دیوانه‌ات را

آبادیِ غصبی ندارد وقف و بخشش
تا می‌توانی حفظ کن ویرانه‌ات را!

ایمانِ تو جُرمِ تو را افزوده کرده
خالی کن از زهد و ریا بت‌خانه‌ات را

تو باغ‌بان و قلبِ تو چون دانه‌ی توست
از خاکْ گُل باید بگیری دانه‌ات را...

نوشته شده در پنجشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩۱ساعت ٧:٢٤ ‎ب.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |