که هوای تو بَرَم دارد... - گفتن

گفتن

λεγειν

غزل می‌خوانم آن‌قدر
                    که هوای تو بَرَم دارد؛
که تو آبرویی و شعری و من آن ملامتیِ رسوای مست،
                                                                 مست،
                                                                     مست!
مستِ حتّا از دور دیدنت،
                         خندیدنت،
                                دزدیدنت!
که من از قماشِ ترنج و زلیخا و چاه و زندان و اخوانم و
             تو یوسف و یعقوبِ من،
                                       خوبِ من،
                                           محبوبِ من...
* عکس از +

نوشته شده در پنجشنبه ۱٧ فروردین ۱۳٩۱ساعت ۸:٠٥ ‎ب.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |