از بهانه‌ها... - گفتن

گفتن

λεγειν

چشمانت دریاهای جهان را آرام می‌کند،
                                                    نگاهت مرا؛

راه که می‌روی پرنده‌گان به درخت‌ها برمی‌گردند،
                                    فرزندانْ به خانه‌های سال‌مندان؛

             نیم‌کُره‌ی شمالیِ زمین بهار می‌شود،
این یعنی اجازه داده‌ای عاشقت باشم؛

           بخند!
           با هر لب‌خندت جهان جای به‌تری می‌شود.

نوشته شده در چهارشنبه ۱٧ اسفند ۱۳٩٠ساعت ٩:٠۱ ‎ب.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |