دوستت‌داشتن - گفتن

گفتن

λεγειν

با بغض‌های رسوب‌کرده در گلویم چه کنم؟
                وقتی باران‌ها اقیانوس را به رودخانه برنمی‌گردانند.

با کدام اُمید به تو فکر کنم؟
وقتی الفباهای جهان از ساختنِ کلماتی درخورِ وصف‌ت عاجزند.

پُشتِ کدام پنجره به تماشایت بنشینم،
                                   قربانیِ رشکِ ابرها نشود زیبایی‌ات؟

دوست‌داشتن رنج است،
              رنجِ پیمودنِ راه‌های نرفته؛

زیباست،
        مثلِ بازگشتنِ پرنده‌گان به درخت‌ها.

نوشته شده در یکشنبه ۳٠ بهمن ۱۳٩٠ساعت ٧:٠٩ ‎ق.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |