از درخت‌بودن‌ها... - گفتن

گفتن

λεγειν

بی‌من پرنده‌تر بود
                  پر واز کرد و رفت...

پی‌نوشت: من هم مثلِ شمایی که فکر می‌کنی این ترکیب و ایهامِ پرواز را از قیصرِ عزیز وام گرفته‌ام، آن شعرِ «حیرت» را در دستورِ زبانِ عشق خوانده‌ام. موقعِ نوشتنِ این نوشته اما تا جایی که یادم است پیش‌ذهنیتِ وام‌گیرنده‌ای نداشتم. منتها کدام اهلِ نوشتنِ این مُلک می‌تواند جگر کند و بگوید وام‌دارِ عزیزانی چون او نیست؟!

نوشته شده در سه‌شنبه ۱۸ بهمن ۱۳٩٠ساعت ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |