وصیت - گفتن

گفتن

λεγειν

ام‌روز
    فردا
      یا هر روز و ماه و سالی که وقت‌ش است؛

از کمر دوتا شده باشم
                 از ریشه خشک
                        یا خاک و خاکسترِ اندوه و حُزنی گران؛

آن لحظه
       آن روز
           آن ماه و سال و وقت،
هرجا که هستی
                  -از سرِ لطف-
                        مرورم کن به یادی و خاطره‌ای
                        تصویری یا کلامی
                        بُغضی یا لب‌خندی

آن روز،
    هرجا که هستی
            این درختِ خاک و خاکسترشده‌ی بر باد را...
نوشته شده در سه‌شنبه ۱۱ امرداد ۱۳٩٠ساعت ٢:٢۱ ‎ق.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |