در تبعید - گفتن

گفتن

λεγειν

در کوچه‌ها
در خیابان‌ها
در شهرها
پشتِ میزها
در چشم‌های هم
برای نان
      برای آب
             برای زنده ماندن
                             برای نَفَس،
هر روز، هزاربار هبوط می‌کنیم
از خودمان
        به میزها
              به نان
                  به آب
                     به نمُردن!
سیب بهانه بود،
                برای رنج آفریده شدیم...
نوشته شده در دوشنبه ٩ خرداد ۱۳٩٠ساعت ۳:٢٧ ‎ب.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |