توسعه‌ی اقتصادی کالامحور یا توسعه‌ی انسانی مردم‌محور؟! - گفتن

گفتن

λεγειν

هرچه دنبالِ وجهِ هفتم‌ِ مکعبِ صابون‌م می‌گردم پیدایش نمی‌کنم و ناامید می‌شوم از این‌که شاید تاریخ انقضاء روی آن درج شده باشد! تماس می‌گیرم با ارتباطاتِ مردمی شرکتِ سازنده. می‌گویم چه‌طور ممکن است که تاریخِ تولید درج شده باشد و تاریخِ انقضاء نه؟ مرد می‌گوید: چون تاریخِ انقضای محصول‌مان بالاست از استاندارد و بهداشت اجازه داریم که تاریخِ انقضاء را درج نکنیم. لحظه‌ای درنگ می‌کنم و می‌گویم: خیلی عجیب است! بر اساسِ کدام منطق چون‌این اجازه‌ای صادر شده است؟! پاسخی نمی‌شنوم...

وقتی در جامعه‌ای بازتوزیع بی‌اهمیت باشد!

وقتی در توزیعِ درآمد و ثروت، بی‌عدالتی بشود!

وقتی سطحِ تغذیه‌ی جمعیت، وضعِ بهداشت، سطحِ باسوادی (جدای از با مدرکی‌!)، موازین اجتماعی، تأمین خدماتِ رفاهی، کیفیتِ آب و هوا و کیفیتِ زنده‌گی بی‌ارج باشند، قطعاً در پارادایمِ حاکم، «فرهنگ» و «صداقت» بی‌ارج و کم‌نقش می‌شوند!

نوشته شده در یکشنبه ٧ آذر ۱۳۸٩ساعت ۱٢:٠٢ ‎ب.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |