گفتن

گفتن

λεγειν

آن وقت که قدمهایت را تنظیم می کردی

                                                  و ضربانت را

                                                                 مرا ببین

 

                             نوشته هایم مملو از مه است

                                                   و قدمهایم سنگین

 

و نبض نوشته هایم تند تند می زند

                                          آن روز

                                                   نوشته هایم را بخند اما مرا ببین

                                              

                                                                                            شاید زمانی که

 

                                قدمهایت را بر می داری

                                                    ضربان قلب چشمانت هم

                                                                               تند تند بزند

                                                    

                                           و سنگینی قدمها...

 

آن روز  نوشته هایم را گریه کن اما مرا ببین

 

                                 شاید روزی که قدمهایم سنگینی را بدرود گفتند

                                                                                ضربان قلبمان هم یکی شد...

 

آری شاید روزی نوشته هایم

                                قدر قدمهای مصمم و و تندی ضربانمان را دانستند

                                                                                 و آنگاه که مرا فهمیدی مرا ببین... 

 

نوشته شده در یکشنبه ۳ آبان ۱۳۸۳ساعت ٢:٠٥ ‎ق.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |