من و پیامک 2 - گفتن

گفتن

λεγειν

دی‌روز پیامکی فرستادم برای برخی دوستان که از نوشته‌های قدیم‌م یافتم‌اش. پیامک، سوالی بود پیرامونِِ پدیده‌ی رسانه و خاصه رسانه‌های جمعی و اجتماعی و به‌طورِِ اخص مثلا رسانه‌ی ملی و این‌که آیا به‌راستی ذاتِ رسانه در تقابلِِ با دین است و یا رسانه ابزار است، و ابزارها در اختیارِِ مضامین‌اند و مفاهیم؟!

در این مدتِ پنج‌ساله‌ی مدیریتیِِ جنابِِ ضرغامی، بسیاری انتقادِ مکتوب و مکتوم داشته‌ام به رسانه‌ی ملی و تغافلی که بینِِ افواهِ مردمان نشر می‌دهد و سوتی‌ها و گاف‌های زیادی که حداقل خودم، به‌عنوانِ کسی که خیلی کم‌تر از خیلی! می‌نشینم پای جعبه‌ی جادو، به دوچشم دیده‌ام!

-

من:

دینی‌بودنِِ رسانه، تبدیلِِ وسیله به هدف است یا تعاملی‌ست دوسویه بینِِ ماهیتِ مستقلِِ رسانه و مفاهیمِ دینی؟

-

محمد خندان:

شأنِ ابزاری، وجهی از عالم‌مندیِ انسان است. اگر عالمِ دینی شکل گرفته باشد، اشیاء و ابزارها هم رنگ و بوی دین می‌گیرند. منتها کجاست جهانِ دینی؟

-

من به محمد:

جهانِ غیرِ دینی ممکن نیست!

و به تبعِ آن، عالم و عالمِ غیرِ دینی! ( اولی به فتحِ لام و دومی به کسر)، اما شئونِ غیرشان ممکنه!

رسانه در صورتی که فرار از حکومتِ خدا امکان ندارد، نارساناست!

یعنی هست، اما ابتر! کأنه نیست. نظرتون؟

-

محمد خندان:

مقصودم از جهان( عالم)، معنیِ پدیدارشناختیِ آن در تفکرِ هایدگر بود.

-

من به محمد:

تقلید در رسانه‌داریِ سکولار و نشر و به تبعِ آن رشدِ سکولاریزم، در تقابلِ با رشدِ ارزش‌های اخلاقی است. اقتضائاتِ اقتصادی در جهانی‌شدن، هدفِ هوس‌ناکِ رسانه‌هاست که منبعث از مقتضیاتِ مدرنیسم است. در موردِ معنای رسانه‌ی دینی چه نظری دارید؟

-

محمد:

رسانه در چارچوبِ مناسباتِ کلی و تاریخ‌مندی که بر آن احاطه دارد، واجدِ اقتضائاتِ خاصی می‌شود. اگر کسانی بخواهند در قالبِ برنامه‌ی توسعه، مناسباتِ مدرن را برقرار کنند و هم‌هنگام، رسانه‌ی دینی نیز داشته باشند، تمنای محال دارند!

-

میرزای سدهی:

در نگاهِ چه طیفی؟

خیلی فرق می‌کند!

-

من به میرزا:

نظرِ خودت

-

میرزا:

دوگانه‌ای که ساختی حصر ندارد. شقوقِ دیگری متصور است. ماهیتِ مستقل و خنثی نداریم! تکنولوژی ماهیتِ خویش را هم‌راه دارد! باید وسیله را شناخت، اقتضائاتش را فهیمد، بعد مظروفی مطابق‌ِ ظرف ساخت. پس مستقل نیست که کلاً رام باشد و مطیعِ مظروف!

اقتضائاتِ خویش را القا می‌کند، گرچه می‌توان در همان چارچوب حداکثر‌استفاده را نمود برای هدفِ دینی کمی تغییرِ مقتضیاتِ وسیله و کمی شکلِ آن، اقتضائات‌دادن به ماهیتِ دینیِ هدف!

-

این بحث به‌روز می‌گردد. شما هم در این مبحث نظرتان را بفرمایید. مطالبژ کامنت‌دونی هم به این‌جا اضافه می‌گردد.

نوشته شده در دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۸۸ساعت ٦:٥۱ ‎ب.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |