ساحتِ فلسفه - گفتن

گفتن

λεγειν

در همون لحظه‌ (یا موقعیّتی) که از نظرِ یک پراگماتیست (عمل‌گرای حسّیکِ مصلحت‌مآب) یا به زبانِ ساده‌تر یک خوش، یک طرف‌دارِ عشق و محبّت؛ خندیدن یا دستِ نوازش کشیدن به سرِ یک محتاجِ ترحّم، عملی درست و واقعی و مقدّس به‌شمار می‌ره، یک فیلسوف داره به علّت‌ها و مکانیزم‌های خنده، عشق، خشونت و رحمت فکر می‌کنه. به ریشه‌های وجود، کم‌یابی و فراوانیِ این‌ها.

نوشته شده در چهارشنبه ٢٤ دی ۱۳٩۳ساعت ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |