بینِ همه‌ی مخلوقاتِ خدا - گفتن

گفتن

λεγειν

در فیلمِ مؤثّر و اثیریِ Patch Adams (ساخته‌ی تام شادیاک، ١٩٩٨)، رابین ویلیامز (در نقشِ پچ) به دوستش ترومن (با بازیِ دنیل لاندن) جمله‌‎ای طلایی را می‌گوید؛ او می‌گوید:

".In all of God's creations, only human beings kill their own species"
(بینِ همه‌ی مخلوقاتِ خدا، فقط انسانه که هم‌نوعانِ خودشو می‌کُشه.)

با خودم فکر می‌کردم که صدقیّتِ این جمله در رابطه با انسان را می‌شود به اکثرِ انواعِ کشتن تعمیم داد. مثلاً می‌شود گفت در بینِ مخلوقاتِ خدا، فقط انسان است که روح و قلبِ هم‌نوعِ خودش را می‌کُشد. یا احساسش را. بله، فقط این ما هستیم که در کشتنِ هم‌دیگر متبحّر و تواناییم. جز انسان چه موجودی را می‌شود سراغ گرفت که بتواند غرور، احساس، عواطف، عزّت و شخصیّتِ هم‌نوعش را موردِ تخاصم و تقاتل قرار دهد؟
و کشتنِ روح، احساس، علاقه، غرور و عزّتِ دیگری، حتّا از کشتنِ جسمِ او هم مهیب‌تر و فجیع‌تر می‌تواند باشد. فقط متأسّفانه چون خونی از قلب و جگرِ انسان به بیرون تراوش نمی‌کند، هیچ دادگاهی هم برای قاتلینِ روح و احساس وجود ندارد. و چون برای رنج و اندوهِ بشر هیچ واحدِ اندازه‌گیری‌ای و سنجه‌ای وجود ندارد، کسی نمی‌تواند رنجِ خود را به‌درستی بازگو کند یا اندوهِ دیگری را آن‌گونه که باید، درک.
فلذاست که «بینِ همه‌ی مخلوقاتِ خدا، فقط انسان است که هم‌نوعانِ خودش را می‌کُشد.»

نوشته شده در سه‌شنبه ۸ بهمن ۱۳٩٢ساعت ۳:٤٠ ‎ب.ظ توسط محمّد مهدوی‌اشرف نظرات () |